قرصهای پوششدادهشده، فرمهای دوز جامد خوراکی هستند که در آن یک یا چند ماده پوششدهنده عملکردی با استفاده از فرآیند خاصی بر روی سطح هسته دارویی (قرص ساده) اعمال میشود. هدف اصلی آنها بهبود ظاهر، پایداری، ویژگی های انتشار یا سازگاری بیمار با دارو است، در حالی که از آن در برابر عوامل محیطی خارجی مانند رطوبت، نور یا اکسیژن محافظت می کند. فناوری پوشش بخشی ضروری از صنعت داروسازی مدرن است و به طور گسترده در قرصهای معمولی، فرمولهای{2}}آزادسازی پایدار و سیستمهای دارورسانی هدفمند استفاده میشود.
طبق تعریف، ساختار هسته یک قرص روکش دار از دو بخش تشکیل شده است: یک لایه داخلی قرص ساده، که از مخلوط کردن ماده دارویی فعال با مواد کمکی و فشار دادن آن به هم تشکیل شده است، و یک لایه پوشش خارجی. مواد پوششی معمولاً شامل قندها (مانند ساکارز)، پلیمرها (مانند هیدروکسی پروپیل متیل سلولز و اتیل سلولز)، رنگدانه ها، نرم کننده ها و روان کننده ها هستند. بر اساس عملکرد، قرص های پوشش دار را می توان به شرح زیر طبقه بندی کرد:
1. قرص{1}}روکش دار شکر: یک فناوری پوشش سنتی، با استفاده از ساکارز به عنوان ماده اصلی، ظاهری صاف را ارائه میکند و مزههای ناخوشایند دارو را میپوشاند، اما فرآیند تولید پیچیده است و مقاومت کمی در برابر رطوبت دارد.
2. قرصهای پوششدار{1}}: این قرصها از لایه نازکی از پوشش پلیمری استفاده میکنند که مزایایی مانند وزن سبک، راندمان تولید بالا و مقاومت در برابر رطوبت را ارائه میدهد. آنها در حال حاضر نوع پوشش اصلی هستند.
3. قرصهای پوششدار انتریک: ماده پوششدهنده فقط تحت شرایط pH خاص در رودهها حل میشود (به عنوان مثال، سلولز استات فتالات)، از دارو در برابر تخریب اسید معده یا کاهش تحریک مخاط معده محافظت میکند.
4. قرصهای پوششدار-رهایش/کنترلشده-: از طریق پوشش چند لایه یا طرح پلیمری خاص، سرعت آزادسازی دارو در بدن کنترل میشود و مدت اثر را طولانیتر میکند.
ارزش اصلی قرص های روکش دار در تطبیق پذیری آنها نهفته است. به عنوان مثال، پوشش فیلم به طور قابل توجهی پایداری شیمیایی داروها را بهبود می بخشد و عمر مفید را افزایش می دهد. پوشش روده از عوارض جانبی معده (مانند تحریک دستگاه گوارش ناشی از آسپرین) جلوگیری می کند. پوشش آزاد{1} پایدار با تنظیم منحنی رهاسازی فرکانس دوز را کاهش میدهد و پایبندی بیمار را بهبود میبخشد. علاوه بر این، پوشش ظاهر و شناسایی قرص ها را بهبود می بخشد و تمایز داروها یا دوزهای مختلف را تسهیل می کند.
در صنعت داروسازی، دقت فرآیند پوشش مستقیماً بر کیفیت دارو تأثیر می گذارد. فن آوری های پوشش مدرن (مانند پوشش بستر سیال و پوشش تشت) همراه با کنترل خودکار، یکنواختی پوشش و سازگاری دسته ای-به-را تضمین می کند. با توسعه مواد پوشش دهنده جدید (مانند پلیمرهای زیست تخریب پذیر)، کاربرد قرص های پوشش داده شده در پزشکی دقیق و دارورسانی شخصی بیشتر گسترش خواهد یافت. به طور خلاصه، قرص های روکش دار نه تنها یک نوآوری در فرمولاسیون دارو هستند، بلکه یک حامل تکنولوژیکی کلیدی برای بهبود کارایی و ایمنی هستند.
